In een rustige, groene buurt in het gebied van Espelervaart (Noordoostpolder) begint De Wilde Grond-, Weg- en Waterbouw aan een nieuw project. Geen enorm kunstwerk dat twee gebieden verbindt of een park dat hittebestendig wordt gemaakt, maar een werk dat veel minder zichtbaar is. Maar daarom niet minder belangrijk: het riool, dat al jarenlang stilletjes zijn werk doet, is aan het einde van zijn levensduur. Verzakkingen in de ondergrond door natuurlijke processen maakten duidelijk dat het nu echt tijd werd voor actie.
Maar vervangen alleen is niet genoeg. We willen vooruit, bouwen aan een duurzame toekomst. Daarom integreerde de opdrachtgever, gemeente Noordoostpolder, direct diverse klimaatmaatregelen in het contract. Zo is onder andere het hemelwaterriool afgekoppeld van het vuilwaterriool en is de grond in het gebied verbeterd.
Grond in beweging
“We begonnen met het weghalen van de bestaande verhardingen,” begint hoofduitvoerder Theo Steenbergen zijn verhaal. “Het grootste gedeelte hiervan hebben we later bij het bestraten hergebruikt. In de open grond was ons eerste doel het verbeteren van de grond: onder de bestaande rijweg zaten twee verschillende grondsoorten, een kleilaag en een veenlaag, die niet draagkrachtig genoeg waren. De lagen hebben wij afgegraven tot we zo’n drie meter diep in de grond een vaste zandlaag bereikten. Terwijl wij bezig waren met deze grondwerkzaamheden, hebben we ook het oude riool verwijderd en vervangen door twee aparte systemen: een HWA (hemelwaterafvoer) en een DWA (droogweerafvoer). Nu we toch in de grond bezig waren, werden ook meteen de huisaansluitingen vervangen. Dat was misschien wel het meest tijdrovende onderdeel, want geen woning is hetzelfde. Elke aansluiting vroeg om maatwerk, oplettendheid en flexibiliteit. Eenmaal klaar met de werkzaamheden in de grond, hebben we de afgegraven lagen aangevuld met nieuw zand en kon de stratenmaker aan de gang.”
Werken in een woonwijk
Een project in een bestaande woonwijk is geen project van alleen grond, rioolbuizen en stenen; het is ook een sociaal project. “Je werkt voor en tussen de mensen in een krappe ruimte met grote machines. Van tevoren hadden we een bewonersavond georganiseerd, de bewoners werden vroegtijdig geïnformeerd voordat we aan hun huisaansluiting begonnen en enige overlast probeer je tot een minimum te beperken. Daar zit toch wel de grootste uitdaging bij een klus als deze: de bewoners zo veel mogelijk ontzorgen.”
“Als je het ons vraagt, is dat aardig gelukt!” Theo vertelt enthousiast verder: “De bewoners lopen regelmatig even langs voor een praatje, bieden een kop koffie of een glas fris aan, en op warme dagen krijgen we spontaan een doos ijsjes aangeboden. Dit soort interacties calculeer je niet mee in het bestek, maar ze zijn een grote verdienste in het werk. Dat er iedere dag een vast team aan het werk is, maakt daarbij wel het verschil: geen wisselende gezichten, maar bekende mensen waar de buurt op kan bouwen. Hoe we dat merken? Door het vertrouwen dat de bewoners in ons toonden en de complimenten die we krijgen als ploeg.”
Anders dan gepland
Theo maakt zijn verhaal af: “Het oorspronkelijke plan was om te werken in fasen, eerst de ene straat, daarna de volgende enzovoort. Maar zoals dat soms gaat, kwamen we in de voorbereidingsfase onverwachte zaken tegen. Om verloren tijd in te halen, zijn we gegaan voor een snellere, maar minder gefaseerde aanpak. Als een treintje trokken we door de wijk: de rioolploeg voorop en de stratenmaker er direct achteraan. Een samenwerking die werkte als een geoliede machine, waardoor de buurtbewoners het verschil niet merkten en we alsnog op tijd klaar waren.”
